رامته سنگ دستی: تجزیه و تحلیل فناوری هسته و اصل کار
مته سنگی دستی یک دستگاه شکستن سنگ-در مقیاس کوچک-سبک و قابل انعطاف است. هسته فنی آن در دستیابی به تعادلی بین تاثیر راندمان بالا-و قابلیت حمل عملیاتی نهفته است. تجهیزات مدرن، از طریق تبدیل انرژی بهینه و طراحی ارگونومیک، انرژی پیوسته از منبع نیرو را به کار ضربه ای کارآمد تبدیل می کند.
I. سیستم هسته: واحد تبدیل انرژی فشرده
هسته آن مکانیسم ضربه است که معمولاً از توزیع هوای پیستونی یا درایو هیدرولیک استفاده می کند. در مدلهای پنوماتیک، یک سیستم شیر بدون سوپاپ یا کنترل، حرکت پیستون پیستون با فرکانس بالا (بیش از 3000 سیکل در دقیقه) را قادر میسازد. فاصله مناسب بین اجزای کلیدی -پیستون و آستر سیلندر-به طور دقیق بین 0.03{8}}0.08 میلی متر کنترل می شود تا از راندمان انتقال انرژی اطمینان حاصل شود. سیستم میرایی ارتعاش یک تمرکز حیاتی در طراحی دستی است که معمولاً از سازههای بافر فنر، لاستیکی یا بالشتک هوا برای کاهش ارتعاشات منتقل شده به اپراتور تا بیش از 60% استفاده میکند که مطابق با استاندارد ارتعاش ISO 28927-10 است.
II. اصل کار: زنجیره کامل از ورودی انرژی تا تکه تکه شدن سنگ
شروع انرژی: هوای فشرده یا روغن هیدرولیک وارد دستگاه می شود و شیر کنترل جهت را فعال می کند.
ضربه ضربه: پیستون تحت فشار به جلو شتاب می گیرد و با سرعت 6-10 متر در ثانیه به ساقه فولادی مته ضربه می زند.
انتقال انرژی: موج ضربه ای از طریق فولاد مته به مته منتقل می شود، جایی که درج های کاربید سیمانی به سنگ نفوذ می کنند و یک منطقه خرد شدن ایجاد می کنند.
چرخش و پاکسازی زباله: در طول ضربه برگشت، مکانیسم چرخش (معمولاً یک میله مارپیچ و ساختار ضامن دار) فولاد مته را 15 تا 30 درجه می چرخاند و موقعیت درج را برای ضربه بعدی تغییر می دهد در حالی که گرد و غبار سنگ را خارج می کند.
III. جهت تکامل تکنولوژیک
تکنولوژی کنونی به سمت ماژولارسازی و چند منظوره شدن پیش می رود. پلت فرم قدرت را می توان با باتری، موتور بنزینی، یا منابع هوا تطبیق داد و اجازه می دهد سرها سریع کار کنند (به عنوان مثال، پیک، بیل، شکن). مدلهای هیدرولیک لیتیوم{4}}الکتریکی در حال تبدیل شدن به جریان اصلی هستند و چگالی انرژی سه برابر مدلهای سنتی را ارائه میکنند و به آلایندگی صفر میرسند. واحدهای کنترل هوشمند فرکانس ضربه و دما را کنترل می کنند، به طور خودکار قدرت را برای جلوگیری از اضافه بار تنظیم می کنند، عمر تجهیزات را تا 40٪ افزایش می دهند. پیشرفتهای آینده حسگرهای بیشتری را برای امکان جمعآوری و تجزیه و تحلیل دادههای عملیاتی ادغام خواهند کرد.
